sağlık ocağındayım. Çocuğun tkei kapı aralığından baktı. "İçerde doktor var haa" diye bağırıyor koridorda. Korkunç bir şeyim ben, doktorum. Hah hah. Nefret ettiğim bişi varsa o da gürültücü çocuklardır; değildir, çizidir. Bütün çiziler bütün marketlerden toplatılsın ve Afrika'ya gönderilsin, bir daha da üretilmesin. Çizi yerine de kakaolu ikram yapsınlar mesela, halley yapsınlar, biskrem yapsınlar.
"İçerde doktor var haaa" diye bağıran çocuğa iğne mi ne yapıldı şimdi höykürerek ağlıyor. Çık artık şu sağlık ocağından, çıktı. Höykürerek ağlayan çocukları da Afrika'ya göndersek nasıl olur. Türkiye'de çocuk kalmaz o zaman biliyorum. Çünkü höykürerek ağlayan çocuklar her yerdeler. Apartman boşluklarında, çocuk parklarında, sağlık ocakları, hastaneler, alt komşunun evi, marketler, her yer, her yer. Kurtulmak mümkün değil. Korkunç bir epidemi. Pandemi.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
| Top ↑ |
