15 Nisan 2010 Perşembe

neler olmuyor hayatta

cami bahçesi, kimseler görünmüyor
yerde küçük bir kuş, hareket etmiyor
çimenlerin içinde rüzgar, çok esmiyor
pencere demir parmaklıklı, bahçeye açılmıyor


soğuk oda, dağınık masa, ve ilaçlar, başka bir şey bulunmuyor
çay şekersiz, tadı kötü, soğumuş bir de, içilmiyor
zaman durmuş, saat sessiz, acele etmiyor
kapı kapalı, kapı hep kapalı, kimse açmıyor


çocuk dışarıda annesini bekliyor, içeri girmiyor
kadın çok hasta, tümör var beyninde ama üzülmüyor
sadece gözleri üzgün, elleri bir de, yine de belli etmiyor
çocugu yalnız bırakmaktan korkuyor kadın, ölümden korkmuyor


gitmek istiyor, belki dönmemek, gidemiyor
bu da geçer ya hu... ne zaman? ses gelmiyor
boğaza takılan çubuk kraker, geçmiyor
ağlamak abdesti bozar mı, bilmiyor